Strefy ochronne ujęć wody – zakazy

Ujęcia wody to miejsca poboru wody w celu zaopatrywania ludzi w wodę przeznaczoną do spożycia oraz zaopatrywania zakładów wymagających wysokiej jakości wody. Aby pobierana woda była odpowiedniej jakości należy chronić te miejsca. W związku z czym ustanawia się wokół nich tzw. strefę ochronną ujęć wody. Dzieli się ona na dwie części: bezpośrednią i pośrednią.

Na terenie ochrony bezpośredniej ujęć wód podziemnych oraz powierzchniowych zabronione jest użytkowanie gruntów do celów niezwiązanych z eksploatacją wody. Na tym terenie należy:

  • odprowadzać wody opadowe w sposób uniemożliwiający przedostanie się ich do urządzeń służących do poboru wody;
  • zagospodarować teren zielenią;
  • odprowadzać poza granicę terenu ochrony bezpośredniej ścieki z urządzeń sanitarnych, przeznaczonych do użytku osób zatrudnionych przy obsłudze urządzeń służących do poboru wody;
  • ograniczyć do niezbędnych potrzeb przebywanie osób niezatrudnionych przy obsłudze urządzeń służących do poboru wody.

Teren ochrony bezpośredniej należy ogrodzić, a granicę przebiegające przez wody powierzchniowe oznaczyć stojącymi lub pływającymi znakami. Na ogrodzeniu i znakach należy należy zamieścić informację o ujęciu wody i zakazie wstępu osób nieupoważnionych.

Na terenach ochrony pośredniej obowiązują między innymi zakazy:

  • wprowadzania ścieków do wód lub ziemi;
  • rolnicze wykorzystanie ścieków;
  • stosowanie nawozów oraz środków ochrony roślin;
  • budowa autostrad, dróg i torów kolejowych;
  • wykonywanie robót melioracyjnych oraz wykopów ziemnych;
  • lokalizowanie zakładów przemysłowych oraz ferm chowu i hodowli zwierząt;
  • lokalizowanie magazynów produktów ropopochodnych oraz innych substancji, a także rurociągów do ich transportu;
  • lokalizowanie składowisk odpadów;
  • lokalizowanie cmentarzy oraz grzebanie zwłok zwierzęcych.

Na terenach ochrony pośredniej ujęcia wody powierzchniowej mogą obowiązywać dodatkowe zakazy, np.:

  • lokalizowanie budownictwa mieszkalnego i turystycznego;
  • urządzanie pryzm kiszonkowych;
  • pojenie oraz wypas zwierząt;
  • chów i hodowla ryb, ich dokarmianie i zanęcanie;
  • uprawianie sportów wodnych.

Strefę ochronną (bezpośrednią wraz z pośrednią) w drodze aktu prawa miejscowego ustanawia Dyrektor Regionalny Zarządu Gospodarki Wodnej, na wniosek i koszt właściciela ujęcia wody, wskazując zakazy, nakazy, ograniczenia oraz obszary, na których one obowiązują.

W przypadku gdy ustanowiona ma być strefa ochronna obejmująca wyłącznie teren ochrony bezpośredniej wniosek należy złożyć do organu właściwego do wydania pozwolenia wodnoprawnego t.j. Starosty oraz w przypadkach określonych w art. 140 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne, Marszałka Województwa, jak również Dyrektora RZGW. Organ ten po ustanowieniu strefy ochronnej, na koszt właściciela ujęcia wody, kopię wydanej decyzji przekazuje właściwemu Dyrektorowi Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej.

Jednocześnie przypominamy że dnia 18 marca 2011 weszła w życie Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. o zmianie ustawy – Prawo wodne oraz niektórych innych ustaw. Artykuł 21 tej ustawy określa, że wszystkie strefy ochronne ujęć wody ustanowione przed dniem 1 stycznia 2002 wygasają z dniem 31 grudnia 2012 i wszystkie zakazy związane z ochroną ujęć wody w tych miejscach przestają obowiązywać.

Podstawa prawna: